Enkele weken geleden bereidde Ine Joris het WK basketbal nog voor met de Belgian Cats, nu maakt ze deel uit van de selectie die zal strijden op het EK 3×3 in Antwerpen. Of hoe sportieve doelstellingen op korte tijd een enorme wending kunnen nemen. Joris zat met ons samen om te spreken over de knop omdraaien, de verschillen tussen 5×5 en 3×3 en haar terugkeer naar België komend seizoen.
Ine Joris maakte deel uit van de preselectie voor het WK basketbal in Berlijn, maar haalde uiteindelijk de definitieve selectie niet. “Ik ga er niet flauw over doen. Het was een teleurstelling om er niet bij te zijn op het WK met de Cats”, zegt de 25-jarige Joris. Ondanks de ontgoocheling van de niet-selectie, richtte Ine Joris haar pijlen snel op het aankomende EK: “De knop heb ik redelijk snel kunnen omdraaien en ik heb er veel zin in, 100%. Het is een unieke belevenis, want ik ben zelf ook van Antwerpen. Om dan in eigen land en eigen stad een EK te kunnen spelen, is wel fantastisch.”
Tijdens de voorbereiding op het WK was er geen sprake van het EK 3×3. De vraag kwam pas toen de definitieve selectie van de Belgian Cats bekend was. “Ik heb een goed gesprek gehad met Nele (Poffyn, red.), bondscoach van de 3×3 Cats. Ze haalde aan dat mijn type als speelster een grote meerwaarde zou zijn voor het team. Ik kreeg ook berichtjes van de andere ploeggenoten. Toen had ik beslist om mijn schouders eronder te zetten en niet te lang in de teleurstelling te blijven hangen. Het blijft ook de nationale ploeg. Heel veel meisjes zouden in die positie willen staan.”
Verschillen met 5-tegen-5
Het is niet enkel mentaal de knop omdraaien, ook op fysiek vlak zijn er veel verschillen tussen 3×3 en 5t5. “Ik snap het echt als mensen zeggen dat het een andere sport is”, beaamt Joris. “Bij 5 tegen 5 kan je in defense bijvoorbeeld veel help side geven, bij 3 tegen 3 heb je dat niet. Het is allemaal veel fysieker. Je bent vermoeider na een match 3×3 dan 5t5.” En daar blijft het niet bij. “De bal is anders en voor mij als shotter is dat een heel raar gegeven. Het is een 6 met het gewicht van een 7 en ook de groeven zijn anders, dus het is een ander gevoel. Daar komt nog eens het verschil in temperatuur bij, want het is buiten natuurlijk.”
Om zich voor te bereiden op het EK 3×3 heeft Joris niet al te veel tijd gehad. Met de conditie zal het na de voorbereidingscampagne met de Belgian Cats wel snor zitten, maar de automatismen zullen nog niet volledig ingewerkt zijn. Zo zal ze vier keer met de ploeg getraind hebben, plus nog een tactische training. Dat is een verschil met haar teamgenoten Heleen Nauwelaers, Sarah Dossou en Axelle Van Eupen. “Zij zijn al bezig van eind mei met trainingen en Women Series in het buitenland te spelen. Ze zullen dus meer ervaring hebben”, zegt Joris.
Het zijn bovendien geen onbekenden voor Joris. “Ik heb met alle drie al samengespeeld. Het zijn meisjes die ik goed ken en altijd contact mee ben blijven houden.” Later bij het team komen, hoeft geen nadeel te zijn volgens Joris: “Het is makkelijker om als speelster toe te komen in een team dat al redelijk goed op elkaar is afgestemd. Het zijn vooral details die het verschil maken bij 3×3, maar ik hoop dat de automatismen er na twee trainingen al meer inzitten. De match tegen Duitsland kan ook nog veel bijbrengen, om zo hopelijk ’s avonds te kunnen stunten tegen Polen.”
Moeilijke opdracht
Stunten. Het is zeker geen misplaatst woord om de groepsfase op het EK te omschrijven. De 3×3 Belgian Cats nemen het namelijk op tegen Duitsland en Polen, respectievelijk achtste en twaalfde op de wereldranglijst. Dat is een aartsmoeilijke opdracht, als je weet dat België op nummer 87 wereldwijd staat. Dat beseft ook Ine Joris: “We zijn de underdog. Dat spreekt voor zich als je naar de ranking kijkt. We nemen ook deel omdat we organiserend land zijn en niet omdat we ons via toernooien geplaatst hebben. We hopen natuurlijk wel te kunnen stunten en naar de kwartfinale te gaan op zondag.”
Op het WK 3×3 in 2022 nam België ook deel als organiserend land. Joris maakte toen deel uit van het team dat het tot in de kwartfinale schopte, samen met Julie Vanloo, Becky Massey en Laure Résimont. Joris houdt er goede herinneringen aan over. “Dat was echt zalig. De vibe die er hing was heel leuk. Je moest opwarmen op de Grote Markt en dan door de straten wandelen naar de Groenplaats met al die supporters. Dat is iets wat je bij 5t5 niet meemaakt, omdat het publiek niet zo dicht bij je raakt op dat moment. Dat was een fantastische ervaring.”
Terug naar Braine
Ine Joris zat de voorbije twee seizoenen in Spanje, maar keert na de periode met de nationale ploegen niet terug. Ze zal haar carrière verderzetten bij Castors Braine, waar ze geen onbekende is. Dat heeft te maken met de zaak die ze opstartte. In haar thuisbasis Boom kan je nu voor sportbegeleiding terecht bij EVORAS. “Het was een zeer drukke zomer. 11 mei was de opening van EVORAS. Nadien had ik enkele weken stage met de Be Gold-campagne en in juli ging de volle focus naar de zaak. Vanaf augustus was het voorbereiding 5 tegen 5 en na het afvallen direct overgeschakeld naar 3×3. Het is dus zeker een hectische periode geweest.”
“Het voordeel is dat ik alles online kan doen, maar je wilt toch ook aanwezig zijn in de zaak. Dat is de reden voor mijn terugkeer naar België. Dit is ook een project voor heel mijn leven en het basketbal kan binnen zoveel jaar stoppen.” Er is een 3×3-veld aanwezig in EVORAS, waar de 3×3 Belgian Cats al veel getraind hebben deze zomer. “Ik heb ze dus al veel bezig gezien deze zomer, zonder zelf altijd mee op het veld te staan weliswaar.”
Komend weekend tijdens het EK 3×3 staat Ine Joris wel mee op het veld en zal ze er alles aan doen om een goede prestatie af te leveren.
